می رود صبح و اشارت می کند / کین گلستان خنده واری بیش نیست
زمانه به من آموخت كه دست دادن معني رفاقت نيست .
بوسيدن گلِ ماندن نيست و
عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست.
لوتر كينگ
+ نوشته شده در شنبه سوم شهریور 1386ساعت 2:18 بعد از ظهر  توسط دوست من مهتاب
|
درباره وبلاگ
موسم سبزه فروردين بود مرغ مستي از شاخه ي انبوه زبان گنجشک خانقاه ما را غرق در ولوله ي دستان ساخت پير ما را ناگاه وقت ، خوش گشت زير لب ، بيتي را زمزمه کرد
اي که در چله ي تاريک زمستان هستي باد ، از روزنه ، پيغام گل آورد ترا روز بيتابي و بي خويشي درويشان است برخيـــــــــز