| تبليغات | X |
|
|
|
|---|
|
كاش شعرم تازگي همراه داشت كاش شعرم تا خدا هم راه داشت كاش تاريكي و ظلمت مي شكست كاش اين جانور يك همراه داشت كاش من هم داشتم قلبي سپيد تا كه شعرم گرمي يك آه داشت كاش مردم آسماني مي شدند كاش شعرم لانه اي در ماه داشت كاش اينجا يك نفر هم مثل من در سرش رؤياي يك همراه داشت!
+ نوشته شده در سه شنبه یکم آبان 1386ساعت 5:40 بعد از ظهر توسط دوست من مهتاب
|
|
درباره وبلاگ  موسم سبزه فروردين بود
مرغ مستي از شاخه ي انبوه زبان گنجشک خانقاه ما را غرق در ولوله ي دستان ساخت پير ما را ناگاه وقت ، خوش گشت زير لب ، بيتي را زمزمه کرد اي که در چله ي تاريک زمستان هستي باد ، از روزنه ، پيغام گل آورد ترا روز بيتابي و بي خويشي درويشان است برخيـــــــــز
|
